Werkjaar 2010 ...... lees verder

Werkjaar 2009 ...... lees verder

Werkjaar 2008 ...... lees verder

Van start tot eind 2007

December 2004 : gestart met speurtocht naar medisch materiaal.

April 2005: financiële steun gegeven tijdens bezoek aan broussedorp in Daga-Youndoum Bambara.

Juli 2005: hongersnood door sprinkhanenplaag met verwoesting van de oogst. Sidy ging naar Senegal en bevoorraadde het broussedorp met rijst, aangekocht in Kaolack met centen vanuit initiatieven vanuit België.

Ondertussen werd gestart met de bouw van 2 kamers van het ziekenhuis door de eigen inwoners.

Augustus 2005: 1e containertransport naar Senegal met materiaal voor het broussedorp Daga.

Dit transport komt in goede staat aan in Dakar in september 2005. Het materiaal wordt voorlopig opgeslagen in Rufisque tot de bouw van het ziekenhuis in Daga af is. De kledij die als stouwingsmateriaal gebruikt werd, vertrekt onmiddellijk richting broussedorp.

December 2005: bij bezoek aan het broussedorp, neemt Sidy een aannemer uit Dakar mee om de begonnen bouw te inspecteren; bij nader toezien was dit geen duurzame bouw… We besloten een tijd te wachten, ondertussen extra centen te verzamelen en de bouw te laten uitvoeren door vaklui. We lieten tekeningen maken van een mogelijke bouw van het ziekenhuis maar kozen achteraf toch voor ons eigen eenvoudig plan van het ziekenhuis. Die eenvoudige bouwconstructie geeft ons de mogelijkheid om bij gebrek aan de nodige gelden, een deel van het gebouw af te werken en een ander deel te laten rusten tot er opnieuw geld beschikbaar is. Zelfs als het ziekenhuis op die manier maar voor de helft zou gebouwd zijn, kan het al functioneren zij het dan voorzien van minder kamers. niettegenstaande blijft ons doel om het ziekenhuis in zijn geheel te kunnen afwerken zoals voorzien bij de start van ons project.

Februari 2006: verzenden van een 2e container met medisch materiaal richting Senegal.

ook deze maal kwam het materiaal vlot terecht, mits het ophoesten van de nodige centen. Wat in Senegal zelf goedkoper kan aangekocht worden, hoeven we uiteraard niet op transport te plaatsen maar hoog-laag bedden, degelijke matrassen, rolstoelen, brancards die van een goede (2ehands weliswaar) kwaliteit zijn, zijn daar een zeldzaamheid….

Vandaar onze gedrevenheid om containertransporten te organiseren.

Tijdens ons verblijf in Senegal in april 2006 is ons tweede containertransport aangekomen. De rolstoelen werden weggeschonken aan mindervaliden van Rufisque (we werkten met een wachtlijst zodat alles ordentelijk kon verlopen); er werd ook medisch materiaal weggeschonken aan de materniteit Dial-Bass in Rufisque, een materniteit die we in het verleden ook al een financiële steun gaven en die heel goed gerund wordt door een heel bekwame vroedvrouw Penda Ba. Daar was toen ook de lokale pers aanwezig.

Eind maart 2006: start van de fundering van het ziekenhuis!

Bij bezoek aan Daga-Youndoum Bambara in april 2006 zijn we aangenaam verrast van de vorderingen van de werken: de fundering is zo goed als af en weldra worden de muren opgetrokken; de bouwstenen worden ter plaatse gemaakt. We werden er opnieuw heel hartelijk en feestelijk onthaald. Het terrein waarop het ziekenhuis (daar dispensarium genoemd) werd uitgebreid terwijl de oppervlakte van het ziekenhuis gelijk blijft, behalve dat er een ruimte voorzien wordt als mortuarium, wat oorspronkelijk niet in het plan opgenomen was. Tijdens ons verblijf in Senegal gingen we in Kaolack extra bouwstoffen zoals 20 ton

cement aankopen zodat men verder kan werken. De metselwerken worden uitgevoerd door 6 professionele metsers waarvan 1 iemand de leiding op zicht neemt. De dorpsbewoners helpen met het vervaardigen van de bouwstenen en bedienen de metsers.

De verantwoordelijke van de metsers en de chef de village noteren telkens welk materiaal verbruikt is en welke nieuwe bouwstoffen moeten aangevoerd worden.

Eind juni 2006 vertrok Sidy opnieuw naar Daga om zich opnieuw op de hoogte te stellen van de situatie; de metselwerken waren al gevorderd tot op dakhoogte (15 metsers waren toen bij de werken betrokken).

De aanhoudende regen laste onvermijdelijk een werkpauze in en aanvoer van materialen was daardoor tijdelijk onmogelijk.

De dakwerken in gewapend beton zijn gestart in december 2006 en zijn in februari 2007 nog volop bezig. Er komt heel wat cement en ijzer aan te pas.

Dit is hard labeur want deze bouwwerken zijn handwerk bij heel warme temperaturen en worden uitgevoerd zonder moderne werktuigen zoals bij ons. Het dak wordt gestut door jonge bomen zodat het veilig kan drogen en een stevig en duurzaam dak is voor het dispensarium. De bouw is zo opgevat dat er in de toekomst een mogelijkheid bestaat om een tweede etage te bouwen mocht die noodzaak zich voordoen. De zuilengalerij op het binnenplein oogt mooi en beschermt de patiëntenkamers tegen de

hitte.

De ramen in metaal zijn ondertussen vervaardigd en geplaatst. Met enige fierheid zijn we er ook in geslaagd om de watertoevoer naar Daga te verbeteren dankzij het doortrekken van het waterleidingnet naar ons geliefd broussedorp. Er is nu een centrale plaats waar via een hoofdkraan stromend water beschikbaar is zowel voor de werkzaamheden als voor de dorpelingen. De waterleiding is ook voorzien in het dispensarium zodat men ook daar in de (nabije) toekomst kan gebruik maken van stromend water.

7 februari 2007: laden van een derde container medisch materiaal tvv ons humanitair project in Senegal; op 16 februari is het schip m/s Togo vertrokken vanuit de haven van Antwerpen richting Dakar.

Tijdens de krokusvakantie verbleef Sidy in Senegal en nam hij poolshoogte betreffende de werkzaamheden in Daga. De werken schoten goed op en Sidy kon zelf zoveel mogelijk materiaal aankopen en salarissen uitbetalen. De communicatie en de verstandhouding waren optimaal.

Ondertussen werden ook brieven gericht vanuit Daga naar de Senegalese regering toe ivm de toekomst en het operationeel worden van het ziekenhuis in Daga-Youndoum Bambara.

We hopen ook een positief bericht te mogen ontvangen vanuit de Senegalese regering om het ziekenhuis te voorzien van voldoende geschoold personeel en zelf te voorzien in hun salaris.

In april 2007 trok Sora richting Senegal in de hoop te kunnen helpen met het uitladen van de container en wat praktische hulp te kunnen bieden in Daga zoals het installeren van de ziekenhuisbedden en het isoleren van het mortuarium. Toen we in Senegal aankwamen, was de container al aan wal en was het materiaal al op transport gezet naar Daga-doundoum Bambara.

Deze keer hadden we het geluk om 3 dagen in de brousse te verblijven.

Het was een heel unieke ervaring: toen we aankwamen werden we enthousiast onthaald door de dorpelingen en viel het ziekenhuis meteen op door zijn omvang. Op het binnenplein stond het materiaal van de container te wachten om gesorteerd,gemonteerd, geplaatst of verdeeld te worden.

Het was er een drukte van jewelste en het deed ons hartje deugd dat we dit al gerealiseerd hadden. Met enige fierheid konden we het geheel verschouwen en zagen dat het goed was. Onder de stralende Senegalese zon sloegen Belgen en Senegalesen de handen in elkaar om met vereende krachten de bedden te monteren en in de kamers van het ziekenhuis

te plaatsen. Het was echt teamwerk: elk zocht een specifiek onderdeel bij elkaar van hoofdeinde tot optrekbeugel. De nachtkastjes werden aangevoerd en het overige materiaal zoals verbanden werd veilig opgeborgen bij de conciërge van het dorp. Zelf hadden we de eer en het genoegen om als eerste in het ziekenhuis te verblijven en

er te overnachten.

Het was een heel toffe ervaring om bij de Senegalese bevolking te verblijven maar het was er schroeiend heet met liters transpiratievocht als gevolg en veel drinken als boodschap nummer één.

Door de chef de village kregen we een uitgebreide rondleiding in het dorp.

We werden begeleid en omringd door een menigte van enthousiaste dorpelingen en opgewekte kinderen. Met heel weinig bestaansmiddelen en vooral met een positieve kijk op het leven probeert men er dag na dag te overleven. Om de zengende hitte van de zon niet te moeten trotseren, keerden we vroeg in de morgen terug richting Dakar. Op een groot feest in Ndjassan ter ere van de profeet Mohammed voorgegaan door de marabout kregen we via de pers een uitnodiging om op bezoek te gaan bij de minister

van volksgezondheid in Dakar. Op 10 april 2007 hadden we dus een afspraak op het ministerie van volksgezondheid. De minister en zijn kabinetchef lieten aanvankelijk op zich wachten maar ons lange wachten

werd beloond want we hadden een boeiend en constructief onderhoud eerst met de kabinetchef en achteraf met de minister van gezondheidszorg. Ons verhaal over de toestand in Daga was voor de kabinetchef heel herkenbaar want zelf was hij opgegroeid in de brousse en kende dus zeer goed de moeilijkheden en de noden waarmee de dorpelingen te kampen hebben. Daarom was hij meteen bereid om ons te helpen. Hee concreet betekent dit voor ons dat we o.a. hulp mogen verwachten bij het transporteren

van onze ziekenwagen (die door zijn hogere leeftijd normaal gezien het land niet meer binnenmag) en ander medisch materiaal en dat ze zullen uitkijken om geschoold personeel te voorzien eens het ziekenhuis in werking treedt. De kabinetchef gaf heel gestructureerd en concreet de punten van ons project weer waarbij ze ons mogelijks een oplossing of hulp konden bieden. Daarna gaf hij alle gegevens door aan de minister en we hadden nog een gesprek met beiden samen.

Het onderhoud waarvan we oorspronkelijk verwacht hadden dat het een kwartier tot een halfuur zou duren was ondertussen uitgelopen tot verschillende uren.

Het deed ons plezier dat ons project gesteund werd door de Senegalese regering die zelf niet voldoende middelen kan vrijmaken voor gezondheidszorg en educatie waar onze eerste zorg naar uit gaat.

We hebben een sterk gevoel dat ons project groeit zowel in Senegal als in België.

Herfstvakantie 2007: Sidy zette terug voet op Senegalese bodem om nieuwe maatregelen te treffen voor ons troetelkind Daga. De vorderingen van de werken zagen er goed uit. Het oorspronkelijke plan van het ziekenhuis werd na rijp Sora-overleg met de districtsarts uit Kaolack en een Belgische arts (met ervaring in Afrikaanse ziekenhuizen) op enkele punten gewijzigd: vooraan het ziekenhuis en onmiddellijk aanpalend aan het

ziekenhuis wordt een soort pergola gebouwd zodat de ambulante patiënten niet noodzakelijk op het binnenplein van het ziekenhuis terechtkomen om zo de rust van de patiënten te waarborgen. De consultatieruimte van de arts wordt met de aanpalende kamer één gemaakt zodat dokterslokaal en onderzoekskamer in elkaar vloeien; de voorziene vertrekken voor het ziekenhuispersoneel (slaapkamers, leefruimte, douche met toilet, keuken) zullen opgetrokken worden bovenop het ziekenhuis zodat de ziekenhuiswerkers tussen of na de werkuren voldoende privacy hebben.

Het mortuarium wordt een aparte ruimte, los van en onmiddellijk achter het ziekenhuis en de huidige ruimte zal gebruikt worden als patiëntenkamer.

De keuken voor patiëntenmaaltijden worden verplaatst aan de linkerkant buiten het ziekenhuis, dit voor de rust van de patiënten en om hen te vrijwaren van geurhinder.

Daarnaast zal ook voldoende ruimte zijn om de was te doen.

De meeste maatregelen zullen dus extra rust waarborgen aan de zieken.

De ruimtes die oorspronkelijk voorzien waren voor het personeel zullen gebruikt worde als sterilisatie, verpleeglokaal, dossierkamer.